Zachęcony popularnością mojego poprzedniego artykułu poświęconego Cudowi Ognia Świętego, wracając dzisiaj do domu pomyślałem, że warto byłoby przynajmniej chwilowo pochylić się nad tematem siedmiu grzechów głównych.

Czym one są? Czy jako chrześcijanie potrafimy je wymienić jednym tchem bez zastanowienia?

Zgodnie z najpopularniejszą encyklopedią internetową, zwaną Wikipedią, siedem grzechów głównych jest zaprezentowanych w sposób następujący:

Siedem grzechów głównych (łac. septem peccata capitalia) – zgodnie z Katechizmem Kościoła Katolickiego, nr 1866, określenie dla grzechów wyróżnionych przez doświadczenie chrześcijańskie za św. Janem Kasjanem i św. Grzegorzem I (Wielkim). Nazywa się je „głównymi”, ponieważ powodują inne grzechy i inne wady, a także są podłożem, na którym może powstać i rozwinąć się wiele innych występków, nieprawości, zaniedbań.

Powyższa definicja mimo, iż może daleko jej do doskonałości celnie zwraca uwagę na to, że grzechy główne są fundamentem do powstawania kolejnego zła, są więc doskonałą bronią władcy ciemności w procesie zwodzenia i zniewalania duszy ludzkiej. Logiczne wydaje się, że aby podjąć walkę ze złym musimy wiedzieć jaki jest jego oręż. Oto lista siedmiu grzechów głównych:

pycha

chciwość

pożądliwość

zawiść (zazdrość)

obżarstwo

gniew

gnuśność (lenistwo)

Brzmi znajomo, nieprawdaż?

Co oznaczają poszczególne grzechy.


Pycha – pojęcie i postawa człowieka, charakteryzująca się nadmierną wiarą we własną wartość i możliwości, a także wyniosłością. Człowiek pyszny ma nadmiernie wysoką samoocenę oraz mniemanie o sobie. Gdy jest wyniosły, towarzyszy mu zazwyczaj agresja.

W wielu przypadkach pycha oraz wyniosłość są spowodowane wysokimi osiągnięciami we własnym życiu lub niepowodzeniami w czyimś życiu.

Warto zwrócić uwagę na to, że pychę można również przedstawić w sposób bardziej przystępny posługując się naszymi wadami, które wyglądają w sposób następujący [źródło: duszeczysccowe.pl]:

Gadulstwo
Karierowiczostwo
Nieśmiałość
Próżność
Zarozumiałość
Zniechęcenie


Chciwość (łac.avaritia) – jeden z siedmiu grzechów głównych, wymienianym jako drugi w kolejności.

W średniowiecznej literaturze, w podręcznikach Ars moriendi, avaritia pojawia się często jako największy grzech człowieka w czasie sądu nad nim. Pojęcie to nabiera tu specyficznego znaczenia, ociera się o chęć hedonistycznego, natychmiastowego użycia bogactw. Jak pisze Philippe Ariès w swojej książce Człowiek i śmierć avaritia tak pojmowana zanika wraz z rozwojem kapitalizmu, gromadzenia dóbr i oszczędności oraz racjonalnego ich wykorzystywania.

No i wreszcie chciwość jako nasze cechy, które tak często obserwujemy w życiu codziennym.

Intryganctwo
Materializm
Pazerność
Sknerstwo
Złodziejstwo


Pożądliwość definiowana inaczej jako nieczystość seksualna – termin używany w religiach, między innymi monoteistycznych jak judaizm i islam, na określenie stanu braku świętości rytualnej z powodu podjęcia pożycia seksualnego, a u kobiet także z powodu menstruacji. Drugie znaczenie tego terminu, również religijne, dotyczy postaw naruszających zasady etyczne – uznawane przez daną religię – w odniesieniu do pożycia seksualnego.

Spójrzmy na ten grzech z innej perspektywy:

Bezwstyd
Niewierność
Wulgarność
Wyuzdanie
Zaślepienie umysłu


Zawiść — uczucie znacznie silniejsze niż zazdrość, polegające na odczuwaniu silnej niechęci lub wrogości w stosunku do osoby, której czegoś się zazdrości. Zawiść może występować w sytuacjach, gdy osobiste cechy, posiadane przedmioty lub osiągnięcia nie dorównują ich poziomowi/jakości u innych osób.

Prostszym językiem zawiść/zazdrość możemy opisać jak poniżej:

Egocentryzm
Kłamstwo
Krytykanctwo
Nielojalność
Zaborczość


Łakomstwo, obżarstwo czy też nieumiarkowanie w jedzeniu i piciu − jeden z siedmiu grzechów głównych w chrześcijaństwie, polegający na pochłanianiu większej ilości pokarmów i napoju niż osoba potrzebuje do swego życia.

Obżarstwo potępiane jest jako nieuporządkowane i nieznające umiaru. Życie chrześcijańskie powinno zaś odznaczać się opanowaniem i samokontrolą. Nieumiarkowanie w jedzeniu i piciu jest też wystąpieniem przeciwko sprawiedliwości społecznej, bo zawsze są ubodzy, którzy cierpią głód.

Łakomstwo to również:

Głupota
Niedojrzałość
Obżarstwo
Pijaństwo
Rozrzutność
Uzależnienie


Gniew – reakcja emocjonalna na niepowodzenie lub wzburzenie emocjonalne, czasami z nastawieniem agresywnym(zob. złość), będący reakcją na działanie interpretowane jako skierowana negatywnie akcja zaczepna. Podobnie jak inne emocje, gniew specyficznie zabarwia obraz postrzeganej rzeczywistości. Dzięki zniekształceniu rzeczywistości przygotowuje do działania w sposób korzystny dla osoby doznającej tego odczucia. Umiejętność kontroli gniewu zależy od możliwości intelektualnych oraz socjalizacji danego człowieka.

Gniew powinniśmy również rozumieć jako:

Awanturniczość
Brutalność
Mściwość
Nienawiść
Opryskliwość
Pamiętliwość


Gnuśność lub lenistwo kojarzone są z Acedia (gr. akēdía, akedeía – „brak troski o własny byt i istnienie, obojętność” od kēdía (troska) lub według Hipokratesa i Galena aciditas, czyli „kwaśność” czarnej żółci, melancholi) – w teologii wypalenie religijne, apatia (psychologia) i obojętność, tzw. choroba mnichów, duchowa „depresja”, niekiedy utożsamiana również z lenistwem lub gnuśnością.

Nie zapominajmy, że prostymi słowami lenistwo to:

Bierność
Brud
Niepunktualność
Próżniactwo
Wygodnictwo


Nie ma ludzi doskonałych i wszyscy upadamy, ale mamy drogowskazy. Życie chrześcijanina jest bardzo wymagające, ale idąc zgodnie z wymogami Pana możemy być pewni, że nie zboczymy z jedynej słusznej drogi, która przecież prowadzi nas do szczęścia wiecznego. Większej nagrody niż zjednoczenie z Bogiem Ojcem w wieczności nie ma. Nie zawiedźmy naszego Ojca a przede wszystkim nie pozwólmy za cenę przyjemności doczesnych, pozbawić siebie szczęścia wiecznego.

A jakie są Wasze doświadczenia z zagadnieniem siedmiu grzechów głównych? Nakręcono o nich nawet słynny film fabularny Siedem.  Tak więc pojęcie tych grzechów w naszej kulturze funkcjonuje, ale jest coraz bardziej negowane poprzez lewackie ruchy genderowe, ale to już temat na inny artykuł.

Jan Charbel


Na koniec niespodzianka dla czytelników. Test refleksji nad samym sobą i szczerej odpowiedzi.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s